Nieuw en toch al zo oud!


De cowboys in het wilde westen hadden vroeger altijd een zilveren munt op zak die ze meekookten met het water als ze koffie gingen zetten.

Door het koken kwamen enkele zilvermoleculen in het water terecht. Men had gemerkt dat mensen die dit deden een sterke weerstand leken te hebben.

Vroeger was de antibacteriële werking van zilverwater alom bekend.

Door een klein beetje zilver binnen te krijgen zou je langer vrij kunnen blijven van ziekten.

Het natuurlijk antibioticum ‘colloïdaal zilver’ werd rond 1900 al toegepast, maar werd overruled door farmaceutische antibiotica.

Bepaalde virussen, bacteriën, parasieten en schimmels zijn inmiddels echter immuun, resistent geworden voor de reguliere antibiotica.

Ook kunnen negatieve bijverschijnselen optreden, zoals bv een allergie voor antibiotica.

Hierdoor komt colloïdaal zilver weer meer in de aandacht.

Zilver heeft een veilige, efficiënte werking; wellicht zou de werking zelfs beter en tegen meer ziektes dan gewone antibiotica kunnen zijn.

Hoewel Colloïdaal Zilver vele schadelijke bacteriën zou kunnen opruimen, blijft de darmflora intact.

Zilver wordt door sommigen beschouwd als de meest universele antibiotische stof en het krachtigste antibioticum dat er is.

Uit onderzoek komt naar voren dat een gewoon antibioticum een half dozijn verschillende ziekteverwekkers doodt, waar zilver er zo'n 650 vernietigt.

Resistente ketens kunnen zich hierbij niet ontwikkelen.


Er zijn de laatste jaren verschillende experimenten en onderzoeken gedaan en er zijn vele toepassingen ontdekt of beter: herontdekt.

Zilver blijkt zeer geschikt voor gebruik tegen verschillende infecterende organismen en diverse praktische toepassingen zoals bv. snij-, brand- en schaafwonden.

Zilver zou verschillende virussen, bacteriën, parasieten en schimmels kunnen uitschakelen. In de Ayurvedische geneeskunde wordt zilver reeds lange tijd gebruikt om het lichaam te reinigen en te versterken.

Ook in de Chinese geneeskunde is zilver bekend om zijn bescherming tegen infecties en ziektes van het lichaam.

Door de jaren heen werd zilver geneeskundig gebruikt bij de behandeling van:

  • brandwonden

  • ontstekingen en infecties van ogen

  • keel, neus, oren

  • anus, urethra en vagina

  • zilverionen bij cystitis en urinewegontstekingen

  • zilverzouten tegen wratten

  • remedie voor mentale disbalans, slaapwandelen en anorexia nervosa

  • in vroegere tijden als hulpmiddel voor het brein

  • voortplantingsproblemen (vrouwen)

  • bloedcirculatie

  • koorts en chronische abceshaarden

  • homeopathie bij: hoofdpijn, chronische schorheid, zenuwpijnen gewrichten, verstopping luchtpijp, hersen- en sinusproblemen, verlies van controle en balans.

Experimenten toonden aan dat zilver werkzaam is tegen een grote verscheidenheid aan bacteriën zonder bijwerking of beschadiging van de lichaamscellen.

Buiten het doden van ziekteverwekkende organismen, blijkt zilver ook voor een stimulatie van de groei van beschadigde weefsels c.q. een sneller herstel te zorgen.

“Colloïdaal” zilver is een natuurlijk antibioticum. Het lijkt de meest bruikbare en krachtige substantie te zijn om verschillende ziektes te bestrijden die veroorzaakt worden door bacteriën, virussen, parasieten en schimmels.

Het zou zowel een breed spectrum remedie kunnen zijn en als preventief middel bij verkoudheden, griep en diverse infecties kunnen ondersteunen.

In het bijzonder blijken staphylococcus- en streptococcusstammen, die dikwijls worden gevonden bij ziektes, gevoelig te zijn voor zilver.

Tevens blijkt colloïdaal zilver op een snelle manier ontstekingen te bedwingen en een snellere genezing te bewerkstelligen. Wanneer colloïdaal zilver dagelijks wordt ingenomen zou 't kunnen bijdragen aan een optimaler werkend immuunsysteem, hetgeen zou kunnen resulteren in meer energie, vitaliteit, kracht, ontspanning, snellere genezing en een vermindering van toxines in het lichaam.

Zoals beschreven zou dit 'wondermiddel' effectief kunnen zijn bij een groot scala aan ziekten en aandoeningen, die veroorzaakt worden door externe ziekteverwekkers.

Voorbeelden zijn onder andere: